Κατά τη διάρκεια αυτού του γήινου ταξιδιού που λέγεται ζωή, θα χρειαστεί να πάρουμε πολλές αποφάσεις, οι οποίες θα μας οδηγήσουν σε τελείως άγνωστα μονοπάτια. Συνήθως, η καρδιά και η διαίσθησή μας δείχνουν τον καλύτερο δυνατό δρόμο. Όμως, ο νους συχνά συνεχίζει να δημιουργεί στο μυαλό μας πολλές ερωτήσεις και αμφιβολίες… Και αν η κατεύθυνση που διάλεξα να ακολουθήσω δεν είναι σωστή;Πώς μπορώ να ξέρω τι θα συναντήσω στον προορισμό μου;Ή μήπως καλύτερα να μείνω στην παλιά, γνωσ

Λόγω της απασχόλησής μου έχω γνωρίσει πολλά άτομα που απευθύνθηκαν σε μένα, ζητώντας να τους λύσω διάφορες απορίες σχετικά με τον δρόμο των δίδυμων φλογών. Έχω ακούσει επίσης πολλές εκπληκτικές ιστορίες — καθεμία πραγματικά ξεχωριστή και μοναδική. Όπως συμβαίνει συχνά στη γήινη πραγματικότητα, μαθαίνουμε και εξελισσόμαστε μέσα από διαφορετικούς τύπους σχέσεων. Έχω παρατηρήσει ότι οι περισσότεροι, όταν συναντούν τη δίδυμη φλόγα τους, βρίσκονται ήδη σε κάποια άλλη σχέση. Συχνά,

Δεν είναι τυχαίο που ονόμασα τον ιστότοπό μου Free Soul (Ελεύθερη Ψυχή). Πολύ πριν γραφτεί το πρώτο μου άρθρο, όταν ακόμη δεν είχα ιδέα ότι κάποια μέρα θα δημιουργούσα blog, ιστοσελίδα και κανάλι στο YouTube, αυτό το όνομα επέμενε να εμφανίζεται στο μυαλό μου. Σαν κάποιος να μου ψιθύριζε στο αυτί «Free Soul» ξανά και ξανά — ιδίως τις πιο απρόσμενες στιγμές. Στην αρχή δεν του έδωσα καμία σημασία. Σκέφτηκα ότι ήταν κάτι τυχαίο… ότι απλώς κάπου το είχα ακούσει. Προσπαθούσα να το

Σε ήξερα πριν καν γνωριστούμε… Δεν σε έψαχνα... Κι όμως, το σύμπαν μηδένισε κάθε γήινη απόσταση για να συναντηθούμε... Δεν σε περίμενα... Κι όμως, κάπου βαθιά μέσα μου ήξερα πως υπήρχες... Δεν σε είχα ξαναδεί... Μα η καρδιά μου ψιθύριζε πως δεν είσαι ξένος... Δεν σε ήθελα... Κι όμως, μια ανεξήγητη λαχτάρα ξύπνησε μέσα μου... Η φυσική σου μορφή μου ήταν εντελώς άγνωστη... Μα η ενέργειά σου διαπερνούσε κάθε κύτταρο της ύπαρξής μου... Παρόλο που ήσουν μακριά... Ένιωθα και βίωνα

Υπήρξε μια στιγμή που ένας άνθρωπος, τον οποίο κάποτε αγάπησα πολύ… Με πλήγωσε τόσο βαθιά, που αποφάσισα να χτίσω έναν ψηλό και χοντρό τοίχο γύρω από την καρδιά μου… Στην ησυχία και τη σκιά που δημιουργούσε αυτός ο συμπαγής τοίχος, ένιωθα ασφάλεια, ηρεμία, ακόμη και ξεγνοιασιά… Με προστάτευε από όλους εκείνους που θα μπορούσαν να με ξαναπληγώσουν… Επίσης, έστεκε κόντρα στον δυνατό αέρα που μετέφερε δυσάρεστα νέα… Και στη βροχή που θα μπορούσε να ξεπλύνει τα ξεραμένα δάκρυά μο

Όταν σκεφτόμουν το ταξίδι μου στην Πολωνία πίστευα, πως θα περάσω υπέροχα. Τα σχέδια περιελάμβαναν συναντήσεις με την οικογένεια και με...

Άφησε στη ζωή σου μόνο ανθρώπους… ...που δεν περιμένουν πάντα από σένα να κάνεις το πρώτο βήμα... ...που δεν χρειάζεται να τους παρακαλάς...

Δεν σε διάλεξε... Του πρόσφερες ό,τι πιο πολύτιμο είχες - την ανιδιοτελή αγάπη... Ωστόσο, απέρριψε την προσφορά σου... Είπε, πώς όλα αυτά δεν ήταν γι' αυτόν, πώς η ευτυχία του βρισκόταν κάπου αλλού... Που; Δεν το ήξερε ακόμα, αλλά σίγουρα όχι δίπλα σου... Τότε ήταν σίγουρος γι' αυτό. Γύρισε το κεφάλι του και έφυγε... Στέκεσαι κοιτάζοντας τη σιλουέτα του να απομακρύνεται και θέλεις να φωνάξεις: «Μη χάνεις το χρόνο σου! Προσπάθησα κι εγώ... Αλλά δεν λειτουργεί! Είναι αδύνατο να

«Δεν βαριέσαι χωρίς την τηλεόραση;» Όταν ακούω αυτήν την ερώτηση, η πρώτη μου σκέψη είναι: «Πόσο θα ήθελα να θυμηθώ πως είναι να βαριέσαι...